Η ισπανική οικονομία αναπτύσσεται, το ΑΕΠ αυξάνεται και η απασχόληση παραμένει σταθερή, αλλά οι αλυσίδες εστίασης και οι κατασκευαστές του κλάδου της εστίασης έχουν μια διαφορετική αίσθηση, η οποία συνδέεται περισσότερο με την ιδέα ότι η ανάκαμψη της οικονομίας δεν φτάνει ακόμα στα πορτοφόλια των πολιτών. Η εξήγηση βρίσκεται στα στοιχεία και στον τρόπο με τον οποίο τα ερμηνεύουμε.
Μεταξύ του 2019 και του 2025, το πραγματικό ΑΕΠ της Ισπανίας αυξήθηκε κατά περίπου 10%, αλλά την ίδια περίοδο ο μόνιμος πληθυσμός αυξήθηκε κατά σχεδόν δύο εκατομμύρια άτομα, γεγονός που περιορίζει την αύξηση του κατά κεφαλήν ΑΕΠ σε περίπου 5%. Μεγάλο μέρος της αύξησης οφείλεται στην αύξηση του πληθυσμού και όχι στην αύξηση της παραγωγικότητας και του ατομικού εισοδήματος.
Αν αναλύσουμε το θέμα πιο διεξοδικά, η αύξηση του κατά κεφαλήν ΑΕΠ οφείλεται κυρίως στη βελτίωση του ποσοστού απασχόλησης. Υπάρχουν περισσότεροι εργαζόμενοι, αλλά η παραγωγικότητα ανά ώρα εργασίας έχει σημειώσει ελάχιστη πρόοδο. Και χωρίς παραγωγικότητα, δεν υπάρχει βιώσιμη αύξηση των πραγματικών μισθών. Σε αυτή την εξίσωση προστίθεται ένας παράγοντας που επηρεάζει την κατανάλωση εκτός σπιτιού, όπως είναι η στέγαση, η οποία ήδη υπερβαίνει το 30% του μέσου οικογενειακού προϋπολογισμού και φτάνει σε ιστορικά υψηλά επίπεδα
Το αποτέλεσμα είναι ένας καταναλωτής πιο συγκρατημένος, αλλά όχι ανύπαρκτος. Πιο ορθολογικός και απαιτητικός, με πολύ πιο λεπτό κριτήριο για το αν κάτι αξίζει τα χρήματά του. Η λειτουργική κατανάλωση κατά τη διάρκεια της εβδομάδας πλήττεται, η παράδοση στο σπίτι παύει να αποτελεί αυτόματη πηγή ανάπτυξης και η σύγκριση με εναλλακτικές λύσεις, όπως τα καταστήματα λιανικής πώλησης τροφίμων, είναι συνεχής.
Σε κάθε περίπτωση, η κατανάλωση δεν εξαφανίζεται, αλλά αναδιανέμεται και κατακερματίζεται. Συνυπάρχουν νοικοκυριά που αντιμετωπίζουν μεγάλες οικονομικές πιέσεις με άλλα που συνεχίζουν να αναζητούν ξεχωριστές εμπειρίες και είναι πρόθυμα να πληρώσουν όταν αντιλαμβάνονται πραγματική αξία. Η ανάπτυξη δεν θα προέλθει πλέον από το άνοιγμα νέων καταστημάτων ή την αύξηση των τιμών, αλλά από την επίτευξη σημαντικής διείσδυσης στην αγορά, τον εντοπισμό του κοινού που πρέπει να προσελκύσουμε και συγκεκριμένων τομέων ζήτησης, καθώς και από την προσαρμογή της προσφοράς σε κάθε στιγμή της κατανάλωσης.
Το μήνυμα είναι σαφές. Σε μια αγορά με μειωμένο διαθέσιμο εισόδημα, ο κίνδυνος δεν έγκειται στην επιφυλακτικότητα των καταναλωτών, αλλά στη λήψη αποφάσεων με βάση δεδομένα που δεν αντανακλούν αυτή τη νέα πραγματικότητα. Η βαθιά κατανόηση του καταναλωτή αναδεικνύεται ως ο κύριος παράγοντας ανταγωνιστικού πλεονεκτήματος. Η διείσδυση στην αγορά, οι στιγμές κατανάλωσης, η προσαρμογή της προσφοράς και η αντιληπτή αξία θα είναι πιο καθοριστικοί παράγοντες από ποτέ.
Κριστίνα Γκαρσία
Διευθύντρια των τομέων OOH, Εστίασης και Foodservice της Worldpanel by Numerator

