Η ευκαιρία για τους αλλοδαπούς κατοίκους Τους γνωρίζουμε πραγματικά;

Το 14% των νοικοκυριών στην Ισπανία αποτελείται από αλλοδαπούς κατοίκους και οι δαπάνες τους για προϊόντα ευρείας κατανάλωσης στο νοικοκυριό παρουσιάζουν διψήφια αύξηση. Αυξάνονται επίσης οι δαπάνες τους για προϊόντα ομορφιάς (4%) και ενδύματα (11%), ενώ μειώνονται μόνο στον τομέα της εστίασης (2%). Σε σύγκριση, τα νοικοκυριά που αποτελούνται από άτομα γεννημένα στην Ισπανία παρουσιάζουν αρνητική ή σταθερή εξέλιξη σε αυτούς τους 4 τομείς.

Πέρα από τα μεγάλα νούμερα, είναι σημαντικό να έχουμε μια λεπτομερή εικόνα αυτού του καταναλωτή, του οποίου τα πρότυπα αγορών επηρεάζονται σε μεγάλο βαθμό από τη φάση της ζωής στην οποία βρίσκεται, παρά από την καταγωγή του. Έτσι, το 46% από αυτούς αγοράζει σε καταστήματα με περιορισμένη ποικιλία προϊόντων και το 51% σε ιδιωτικές μάρκες, δηλαδή σε ποσοστά υψηλότερα από τον μέσο όρο της αγοράς.

Σε κάθε περίπτωση, η καταγωγή μπορεί να καθορίσει εν μέρει τη σύνθεση του καλαθιού αγορών τους, καθώς παρατηρείται αυξημένη κατανάλωση σε κατηγορίες όπως αφεψήματα, ζάχαρη, αρτοσκευάσματα, αλεύρια ή βούτυρο. Επιπλέον, όσον αφορά το μαγείρεμα, το 70% των τρόπων παρασκευής καθορίζεται σε μεγάλο βαθμό από την καταγωγή, γι’ αυτό και η βάση των πιάτων τους αποτελείται κυρίως από ρύζι και αλεύρι.

Αύξηση της κατανάλωσης σε ώρες και κατηγορίες με διαφορετική σημασία

Από την άλλη πλευρά, γίνεται επίσης εμφανές ότι μέρος της κατανάλωσής τους μετατοπίζεται περισσότερο προς τις ώρες μεταξύ των γευμάτων, καθώς μία στις τέσσερις περιπτώσεις λαμβάνει χώρα εκείνες τις ώρες, σχεδόν 3 ποσοστιαίες μονάδες περισσότερο από τους Ισπανούς. Και αν αναλύσουμε αυτή την εικόνα ανά προϊόν και τόπο, ξεχωρίζει η κατανάλωση αναψυκτικών, η οποία είναι μεγαλύτερη στο σπίτι παρά εκτός σπιτιού.

Ένα άλλο χαρακτηριστικό που διακρίνει αυτό το προφίλ καταναλωτή είναι ο τρόπος με τον οποίο αποδίδει διαφορετική σημασία σε ορισμένες κατηγορίες προϊόντων, έτσι ώστε ένας χυμός, που για έναν Ισπανό συνδέεται περισσότερο με ένα γρήγορο, βιαστικό πρωινό, να αντιπροσωπεύει, αντίθετα, μια στιγμή ανάπαυλας για έναν ξένο.

Από την άλλη πλευρά, ένα από τα βασικά ερωτήματα είναι σε ποιο βαθμό αυτά τα νοικοκυριά θα τείνουν να ισπανικοποιηθούν και, για να απαντηθεί αυτό, πρέπει να ληφθούν υπόψη δύο βασικές πτυχές: η παρουσία παιδιών και η διάρκεια παραμονής.

Η αλήθεια είναι ότι η παρουσία παιδιών στο σπίτι φέρνει πιο κοντά τις καταναλωτικές συνήθειες των ισπανικών νοικοκυριών, αλλά όχι σε όλες τις περιπτώσεις, και αυτό σταματά όταν τα παιδιά ανεξαρτητοποιηθούν· πρόκειται, λοιπόν, για μια μάλλον πρακτική προσαρμογή, η οποία δημιουργεί ένα χώρο συνύπαρξης μεταξύ διαφορετικών καταναλωτικών λογικών.

‍